| 141. | sgrondare | A v.tr. gutigi, degutigi sgrondare una bottiglia gutigi botelon B v.intr. degutadi l'ombrello sgronda la ombrelo degutadas; fa' sgrondare l'impermeabile degutigu la pluvmantelon … Vedi anche: sgocciolare; scolare; grondare 0.5 KB |
| 142. | sgrondo | agg. degutado mettere a sgrondo degutigi, meti por degutado; tetto a sgrondo fortdekliva tegmento |
| 143. | sgroppare | A v.tr. 1 malnodi, malimpliki, malplekti, malstreĉi nodon, malstreĉi sgroppare una corda malimpliki ŝnuron 2 (sfinire) elĉerpi, lacegigi, lacigi, laboregigi B v.intr. kureti, kuri … Vedi anche: faticare; sgobbare; sfacchinare 0.6 KB |
| 144. | sgropparsi | v.rifl. elĉerpiĝi, lacegiĝi, laciĝi |
| 145. | sgroppata | s.f. 1 dorsoskuo, koksosvingo, dorsomovo 2 (piccola corsa) kureto, kuro, provkuro 3 (sp.) trejnkuro, provkuro Vedi anche: cavalcata; sgambatura; corsa |
| 146. | sgroppato | agg. 1 (di cavallo e sim.) senglutea, koksomaldika, maldika 2 (magro) maldikega, maldika |
| 147. | sgrossamento | s.m. ekmalkrudigo, malkrudigo |
| 148. | sgrossare | v.tr. 1 (dirozzare) ekmalkrudigi, malkrudigi sgrossare un tronco ekmalkrudigi [ĉirkaŭhaki] trunkon 2 (abbozzare) skizi sgrossare un'opera d'arte skizi artverkon … Vedi anche: digrossare; assottigliare; abbozzare; sbozzare; dirozzare 0.5 KB |
| 149. | sgrossarsi | v.rifl. ekmalkrudiĝi, malkrudiĝi |
| 150. | sgrossatura | s.f. 1 ekmalkrudigo, malkrudigo 2 (abbozzo) skizado |
| 151. | sgrovigliare | v.tr. malimpliki, malplekti sgrovigliare uno spago malimpliki ŝnureton Vedi anche: districare; sbrogliare; sciogliere; snodare; slegare |
| 152. | sgrugnare | v.tr. rompi la vizaĝon sgrugnare qcu rompi ies vizaĝon [ies buŝaĉon] |
| 153. | sgrugnarsi | v.rifl. rompi sian buŝaĉon |
| 154. | sgrugnata | s.m. (pop.) vizaĝrompo, buŝrompo prendersi una sgrugnata rompi sian buŝaĉon |
| 155. | sguaiataggine | s.f. 1 (qualità) trivialeco, maldelikateco, misedukiteco 2 (atto sguaiato) trivialaĵo, maldelikataĵo |
| 156. | sguaiatamente | avv. triviale, maldelikate, misedukite, miseduke Vedi anche: scompostamente; volgarmente; villanamente; sgarbatamente; trivialmente |
| 157. | sguaiato | agg. triviala, maldelikata, misedukita, miseduka uomo sguaiato maldelikatulo, krudulo; risata sguaiata triviala ridaĉo … Vedi anche: incomposto; sbracato; scomposto; scurrile; sgangherato; triviale; volgare; villano; sgarbato; incivile; screanzato; maleducato 0.6 KB |
| 158. | sguainare | v.tr. elingigi, eltiri sguainare la spada elingigi la spadon; sguainare un forte temperamento eltiri fortan temperamenton Vedi anche: brandire; estrarre; sfoderare; snudare |
| 159. | sguainato | Vedi anche: sfoderato |
| 160. | sgualcire | v.tr. ĉifi sgualcire un libro, un vestito ĉifi libron, veston Vedi anche: cincischiare; gualcire; raggrinzare; raggrinzire; spiegazzare; sciupare; stropicciare |
Info 
xml Abbreviazioni 
Primi 10 
Commenti 
Accesso
